Pasma Górskie

Jesień w Bieszczadach z kosmosu: połoniny i buki na zdjęciu NASA

Zobacz, jak jesień wygląda w Bieszczadach z perspektywy satelity. Wyjaśniamy, co widać na zdjęciu NASA i jak wykorzystać tę wiedzę przed wędrówką.

Autor: Krzysztof Bukowski, 22 października 2026
Breathtaking aerial shot of autumn colors in Pian del Cansiglio, Veneto with mountain backdrop.
Fot. Federico P / Pexels · Pexels License

Zdjęcie satelitarne Bieszczadzkiego Parku Narodowego, wykonane 8 października 2026 r. przez satelitę Landsat 9, pokazuje jesienne barwy połonin i lasów w okolicach szczytu Smerek. Zdjęcie zostało wyróżnione jako „Zdjęcie dnia” przez NASA Earth Observatory.

Co widać na zdjęciu z Landsata 9?

Na zdjęciu uchwycono wyraźny podział barw. Lasy w niższych partiach gór mają jesienne, ciepłe odcienie, a połoniny leżące na wschód i południowy wschód od Smereka są brązowe. Kontrast ten wynika z tego, że roślinność w różnych strefach wysokościowych reaguje na jesień inaczej.

Zdjęcie wykonał instrument OLI (Operational Land Imager) zamontowany na satelicie Landsat 9. Misję prowadzą wspólnie NASA i USGS, czyli amerykańska służba geologiczna. Dzięki temu obrazy z tej serii są regularnie wykorzystywane do obserwacji zmian pokrycia terenu.

Dlaczego buki jesienią zmieniają kolor?

Dominującym gatunkiem w bieszczadzkich lasach jest buk zwyczajny. Jesienią jego liście przybierają żółto-czerwone barwy. Za to odpowiada spadek produkcji chlorofilu, czyli zielonego barwnika. Gdy zanika, widoczne stają się pigmenty, które w ciągu lata były niemal niewidoczne.

Na zdjęciu to właśnie buczyny tworzą ciepłe plamy na zboczach, dobrze odróżniające się od ciemniejszych fragmentów lasu i jasnych połonin.

Na jakiej wysokości rośnie las bukowy w Bieszczadach?

Lasy bukowe w Bieszczadach sięgają mniej więcej od 1000 do 1260 m n.p.m. Powyżej tej granicy krajobraz się zmienia, co dobrze widać na zdjęciu.

StrefaWysokość (m n.p.m.)Dominująca roślinność
Las bukowyok. 1000–1260buk zwyczajny, jesienią żółto-czerwony
Powyżej granicy lasupowyżej ok. 1260łąki wysokogórskie, zarośla jarzębiny, wierzb i olszy zielonej

Powyżej granicy lasu rozciągają się łąki wysokogórskie i zarośla, w których pojawiają się jarzębina, wierzba oraz olsza zielona. To właśnie tam powstają otwarte przestrzenie połonin.

Skąd wzięła się nazwa „połonina”?

Słowo „połonina” ma pochodzenie wschodniosłowiańskie i wywodzi się z języka rusińskiego. Oznacza bezleśną, trawiastą przestrzeń na grzbietach gór. W Bieszczadach to pojęcie jest szczególnie ważne, bo to połoniny nadają tym górom charakterystyczny, rozległy wygląd.

Co to oznacza dla Ciebie?

Zdjęcie z kosmosu dobrze pokazuje to, co planujący wędrówkę powinien wiedzieć przed wyjściem. Jesienne barwy nie są równomierne. Najbardziej kolorowe będą lasy bukowe, a na wysokich połoninach krajobraz będzie bardziej stonowany, brązowy i otwarty. Na otwartych grzbietach wiatr i zmienna pogoda odczuwalne są silniej niż w lesie, dlatego warto zabrać ciepłą warstwę i ubranie przeciwdeszczowe, nawet jeśli w dolinach jest przyjemnie.

Osoby, które chcą fotografować jesienne kolory, powinny zaplanować trasę tak, by przejść przez strefę buczyn, a następnie wejść na połoniny. Pozwoli to zobaczyć oba oblicza jesieni w Bieszczadach w jednym dniu.

Na koniec warto pamiętać, że zdjęcie satelitarne jest narzędziem do poznania krajobrazu jako całości. Przed wyjściem w góry najlepiej sprawdzić bieżące warunki pogodowe i aktualny stan szlaków.

Na podstawie: wBieszczady. Tekst opracowany redakcyjnie.